به حالم گریه کنید
عشقم
مُرد...!
چی بگم از کجا بگم ؟ دردمو با کیا بگم؟
بهتره که دم نزنم حرفی از عشقم نزنم
از عشقی که گم شد و رفت
ع
اشق مردم شد و رفت
دل و روزنامه پیچیدم
توی جعبه ای گذاشتم
خوب و محکم اونو بستم
راه دیگه ای نداشتم
بردمش اداره ی پست
دادمش برات بیارن
دل و تحویل نگرفتن
پیش بسته ها بذارن
گیر دادن دلت بزرگه
نمیشه اونو فرستاد
مونده بودم چه کنم من
دل من یاد تو افتاد
یاد اون روزی که قلبت
یدفعه مثل سنگ شد
خاطراتت یادم اومد
دل من دوباره تنگ شد
حالا من این دل تنگ و
می دمش برات بیارن
این دفعه می شه فرستاد
انگاری حرفی ندارن
دل من قد یه دنیا
تو رو دوست داره همیشه
پیشه من باشی نباشی
عاشق هیچکی نمیشه
دل من پیش تو باشه
اگه می شه نگهش دار
حس کنم مال تو هستم
لااقل واسه یک بار......
بگو چی شد ......
بگو چی شد که قلبت خالی شد از حضورم
بگو باهات چی کردم که میشکنی غرورم
بگو چی بود گناهم چی بوده اشتباهم
که اینجوری گذشتی از من و از نگاهم
کاشکی دلت تنگ نبود دلم برات تنگ نبود
کاشکی توی قلب تو این همه نیرنگ نبود
کاشکی منم بد بودم تو عاشقی سرد بودم
کاشکی توی عاشقی مثل تو نامرد بودم
روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت
هر کسی غصه اینکه چه می کرد نداشت
چشمه سادگی از لطف زمین می جوشید
خودمانیم زمین این همه نامرد نداشت!
روزی چشمانم را خواهم بست
و به سفری طولانی خواهم رفت
سفری که هیچ بازگشتی ندارد
آنچه از من باقی می ماند
خاطره ها و نوشته هاست
این نوشته ها که روزی
روی ورق های دفترم نگاشته می شدند
روزی کسانی خواهند آمد با گونه ای اشکبار
که صفحه صفحه این نوشته ها را
هق هق کنان می خوانند
می روم روزی از این رادی
می روم چون روزی باید رفت
روزی که هیچ کس نخواهد دانست
و آن روز فرا خواهد رسید
منو ببخش ...
ببخش که تنهات میزارم ....
گریه نکن عزیز بی گناه من
من و ببخش بگذر از اشتباه من
گناهم و بزار به پای سرنوشت
به پای اون که قصه ما رو نوشت
نمیتونم این دل و سر به راه کنم
ازم نخواه باز تو چشمات نگاه کنم
من ببخش گناه عشق گردن من
من و ببخش حرف گذشته رو نزن
سخته برام اما باید از تو گذشت
باید برم اینجوری بوده سرگذشت
من و ببین ، ببین که گرم رفتنم
گریه نکن این من واقعی منم
باید برم فرصت موندن ندارم
من و ببخش ، ببخش که تنهات میزارم
خیال نکن که بیخیال از تو و روزگارتم... 
به فکرتم به یادتم...
زنده به انتظارتم...
این جوری که فکر میکنم
حس میکنم کنارتم...
تو را با لهجه گل هاي
نيلوفر صدا كردم
تمام شب براي با طراوت ماندن
باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم 
نـمی دانــم پـس از مــرگم کسی یـادم کند یانه؟
بـــخــوانــد دفــتـر شعـرم، مرا شادم کند یا نه؟
مــنی کـــه بـــا امیــد لـطف یـزدان رفتم از دنیا
نــمی دانم که او گوشی به فریادم کند یا نه؟
هـــر آنکس را که در دنیا زخود رنجانده ام گاهی
نــمی دانـــم زبـنــد خــویـش آزادم کند یا نه؟
اگــر بــا تیـشه طـعـنـه بـشـد ویـران دلی از من
نــمی دانــم کــه آن ویــرانـــه آبادم کند یا نه؟
بـه نـاحـق گـر کـه خوردم مالی از طفل یتیم اینک
نمی دانـــم کــه بــا بـخشیدنم شادم کند یا نه؟
اگـرگــردیـد نیــلی صـورتی از سیلی و مُـشـتم
نــمی دانــم گــذ شــتــش خـانه آبادم کند یانه؟
اگـر گـاهی دل مــادر زخـود رنــجــانـده گرداندم
نـــمی دانــم کــه شیرش را حلالم میکند یانه؟
ز فـــرمان پــدر گاهی اگـــرپیــچیده ام سر را
نــمی دانــم کــه با بخشش زلالم می کند یانه؟
اگر حــقی بـه ناحق کرده ام در طول عمر خود
نــمی دانـم کـه صاحب حق خلاصم می کند یانه؟
اگــر گــامی بــه راه کــج نهادم ، پای درظـلمت
نــمی دانـــم کــه پا فکری به حالم می کند یانه؟
دروغــم گــر کــه فــردی را گــرفــتـار بلا گرداند
گــذ شــتـش آنــک آســوده خـیـالم می کند یا نه؟
دل جــاویـــد گــر رنـجـیـده شد از دست این و آن
نــمــی دانــم کـــه دل دور از ملالم می کند یا نه؟
خیلی سخته یه غریبه
به دلت یه وقت بشینه
خیلی سخته اون کسی که
اومد کردت دیونه
خیلی سخته توی پاییز
با غریبه اشنای
کاش مجازات بدی داشت
توی طوفان بی وفای
خاک...... روح........ زیستن....... انسان.........مرگ....... روح.........خاک
انسان...... دیدن...... شنیدن........ بودن........ شدن....... انسانیت.
انباری از کلمات....... انبوهی از مفاهیم........ ذهن...... تفکر کردن.
فهرستی از نامها.... شهری از آدمها...........قلب......دوست داشتن.
زندگی........لحظه ها....... دقایق....... روزها..........عمر.......بودن
.....................................................................................مرگ
خدا...................................................................................
سخن آخر: هیچکس لیاقت اشک های تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود.
حرفای من رو به دل نگیر
همش ماله همین دوریه
همش ماله دلشوره گیه
توروخدا این دل من رو بی خبر نزار
تورو خدا با خوبی هات من رو اینجا تنها نزار
فکر نکنی دارم تورو سفارش میکنم
به جون تو فقط دارم یه کمی خواهش میکنم
اصلا:
میگم شبها ستاره ها تا میتونن دعات کنن
نورشون رو بدرقه ی پاکی خنده هات کنن
اگه واست زحمتی نیست یه کم به یاد من بمون
منم تو رو میسپارمت دست خدای مهربون
عشق است و آتش و خون داغ است و درد دوری
کی می توان نگفتن کی می توان صبوری
با دوست عشق زیباست با یار بی قراری
از دوست درد ماند و از یار یادگاری
ممنون به خاطر همه چیز، یادگاریهات حتی بی خبر رفتنت ،
این طوری فراموش کردن آسون تر میشه مگه نه؟
پرسيدم:
عشق چيست؟
گفت:آتشي است.
گفتم:مگر آن را ديده اي؟
گفت:نــــه در آن سوخته ام
وقتی که دیگر نبود
من به بودنش نیازمند شدم
وقتی که دیگر رفت
من در انتظار آمدنش نشستم
وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد
من او را دوست داشتم
می رسد روزی که فرياد وفا را سر کنی
می رسد روزی که احساس مرا باور کنی
می رسد روزی که نادم باشی از رفتار خود
خاطرات رفته ام را مو به مو از برکنی
می رسد روزی که تنها ماند از من يادگار
نامه های کهنه ای را که به اشکت تر کنی
می رسد روزی که صبرت سر شود در پای من
آن زمان احساس امروز مرا باور کنی !!!
صبر کن عشق زمین گیر شود
" بعد برو "
یا دل از دیدن تو سیر شود
" بعد برو "
تو اگر کوچ کنی بغض خدا می شکند
صبر کن گریه به زنجیر شود
"بعد برو"
طبیبان بر سر بالین من آهسته
می گفتند
که امشب تا سحر این عاشق دلخسته
میمیرد
زهرجا بگذرد تابوت من غوغا بپاخیزد
چه سنگین میرود این مرده از بس
آرزو دارد
تاباغم عشق تومراكار افتاد
بي چاره دلم در غم بسيارافتاد
بسيارفتاده بودهم درغم عشق
اما نه چنين زاركه اين بارافتاد
سوداي تورابهانه اي بس باشد
مدهوش توراترانه اي بس باشد
دركشتن ماچه مي زني تيغ جفا
ماراسرتازيانه اي بس باشد
میرسد روزی که بی من روزها را سر کنید
میرسد روزی که مرگ عشق را باور کنید
میرسد روزی که تنها در کنار عکس من
شعرهای کهنه ام را مو به مو از بر کنید
توي آسمون دنيا هر کسي ستاره داره
چرا وقتي نوبت ماست آسمون جايي نداره
واسه من تنهايي درده
درد هيچ کس را نداشتن
هر گل پژمرده اي را تو کوير سينه کاشتن
ديگه باور کردم اين رو که بايد تنها بمونم
تا دم لحظه ي مردن شعر تنهايي بخونم
قانون معرفت میگه :
باهام باشی باهاتم
دیوونه بشی دیوونه میشم
مریض بشی مریض میشم
بمیری می میرم
تنهام بذاری منتظرت می مونم ( تا ابد )
به غمِ كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد!عجب از محبتِ
من كه دراو اثرنداردغلط است هر كه گويددل به دل
راه دارد!دلِ من زِغصه خون شددل اوخبرندارد
تو که یک گوشه چشمت غم دنیا ببرد
حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد
آفرین بر نفسش!دست مریزاد به عشق
که چنین کرد به چشمان تو پابند مرا
بی خبر آمد و کرد از همه جا بی خبرم
از تو و یاد تو تو آکند مرا
تن سرما زده ام باغ شدوفروردین
تا به لبخند تو پیوند زد اسفند مرا
جاده ها در شب تاریک به راه اوفتادند
تا به روزی که تو باشی برسانند مرا
تا به روزی که...شب و جاده و آواز چه قدر؟؟
می کشند عشق به دنبال تا چند مرا؟؟
تولدت مبارک زندگیه من
عشق من
ایشاالله همیشه زنده باشی و سلامت :
تولدت مبارک
"من از دار دنیا یه دل ناقابل دارم که اونم فقط دادمش به تو
امیدوارم پسش نزنی
همیشه بهترین ها رو واست آرزو میکنم
چون لیاقتش رو داری"
پروردگارا
به من آرامش ده
تا بپذیرم آنچه را که نمیتوانم تغییر دهم
دلیری ده
تا تغییر دهم آنچه را که میتوانم تغییر دهم
بینش ده
تا تفاوت این دو را بدانم
مرا فهم ده
تا متوقع نباشم دنیا ومردم آن
مطابق میل من رفتار کنند
عشق به مثلثي مي مونه كه سه ضلع داره:
۱- صميميت : يعني به مرحله اي از دوس داشتن برسي كه اوني كه عاشقشي بياد تو وجودت، تو اون باشي و اون تو، از خود دوستي به ديگردوستي برسي، به هرچي نيگاه كني فقط تصوير عشقتو ببيني، و به قول باباطاهر :
به صحرا بنگرم صحرا تو بينم به دريا بنگرم ............
خلاصه هرچي داري به پاش بريزي و وجودتو فداي يه لبخندش كني
2- وفاداري : يعني دريچه قلبتو جز به روي اونيكه عاشقشي باز نكني. اگه تموم فرشته ها جم بشن نتونن حتي يه لحظه نيگاهتو بدزدن! چون قلبت پر شده از عشق يه نفر كه همه ي وجودته :
گر مذهب مردمان عاقل داري يك دوست بسنده كن كه يك دل داري
البته اگه واقعا عاشقش باشي
3- هوس : بعضيا معتقدن كه اگه عشق آلوده به هوس بشه ديگه عشق نيست ، اما خيليا ميگن محبت و صميميت زماني معنا داره كه بتونه درونت آتيش هوسو شعله ور كنه!!
نمي دونم شايد منظور از هوس يه بوسه ي عاشقونه باشه كه مي تونه آتيشت بزنه و يا ........
اونی که بود تو بودی و اونی که نبود من بودم
یکی داشت و یکی نداشت ؟
اونی که داشت تو بودی و اونی که تو رو نداشت من بودم
یکی خواست و یکی نخواست ؟
اونی خواست تو بودی و اونی که بی تو بودن را نخواست من بودم
یکی آورد و یکی نیاورد ؟
اونی که آورد تو بودی و اونی که جز تو به هیچ کس ایمان نیاورد من بودم
یکی برد و یکی نبرد ؟
اونی که برد تو بودی و اونی که دل به تو باخت من بودم
یکی گفت و یکی نگفت ؟
اونی که گفت تو بودی و اونی که دوستت دارم رو به هیچ کس جز تو نگفت من بودم
یکی موند و یکی نموند ؟
اونی که موند تو بودی و اونی که بدون تو نمی تونست بمونه من بودم
قصه اينجوري شروع شد ....... من وچشمات و ترانه
تو رو خواستن تا هميشه ....... گريه و اشک شبانه
تو مي دوني تا هميشه ....... من به ياد تو مي مونم